Er was eens in het land van de bossanova een meisje dat Isabella heette.
De goden hadden haargezegend met een uitzonderlijke schoonheid,
maar hadden één klein schoonheidsfoutje vergeten:
bewegingsziekte.
Haar ouders probeerden van alles.
Gangbare medicijnen, de officiële religie,
alternatieve religie.
Niets werkte.
Tot Iemanjá...
... de godin van de zee, medelijden met haar kreeg en haar een bijzondere gave gaf.
Ze was te teer om buiten te spelen
en bracht haar tijd in de keuken met de kokkin van het huis door.
Ze groeide op tot 'n verlegen maar oogverblindend meisje
dat het gehemelte en het hart van elke man liet smelten.
Isabella wilde dolgraag de wereldrondreizen en een beroemde kokkin worden.
CHEF-KOK GEVRAAGD
Maar toen ze de bruisende Toninho zag, was ze verkocht.
Het was liefde op het eerste gerecht.
Ze werden zo verliefd op elkaar dat ze wisten dat niets hen uit elkaar kon houden.
Dankzij haar exotische gerechten had Toninho 't populairste restaurant in Brazilië.
Zij deed al het werk.
Hij kreeg alle lof.
Hoewel ze overal ter wereld banen aangeboden kreeg,
smolt haar droom om wereldberoemd te worden, weg in de omhelzing van Toninho.
Ze kon haar bewegingsziekte alleen onder controle houden als ze alles zelf deed.
Als ze altijd reed,
als ze altijd leidde,
als ze altijd bovenop lag,
was alles prima in orde.
Maar sommige mannen moeten altijd als een man overkomen,
koste wat het kost.
Isabella !
Isabella ! Ik ben een man.
Ik moet af en toe toch bovenop liggen !
Geef me de kracht, Iemanjá. Geef me toch de kracht om bij hem weg te gaan.
En uit Bahia.
Haar gebed werd verhoord.
Zo begint ons verhaal over liefde,
bewegingsziekte
en de kookkunst.
Isabella !
Uw aandacht, alstublieft.
Vlucht nummer 732 afkomstig uit Rio de Janeiro is geland.
- Ik smeek u. - Daar komt niets van in.
In godsnaam ! Waar kom jij nou vandaan ?
Brazilië.
Hallo.
Dag, ik ben Isabella.
Ik kom voor Monica Jones.
O, ja. Natuurlijk.
Helaas zit ze vast.
Vast ? Wat bedoelt u ?
Er is niets ergs aan de hand. Voor haar, dan.
Over 'n paar dagen is ze terug. Hier is de sleutel.
Dank u wel.
Kent u Ms Monica al lang ?
AI toen we nog kinderen waren. Maar zij is weggegaan.
- Bahia is nooit meer hetzelfde geweest. - Daar twijfel ik niet aan.
Ik kan niet tegen de lift. Ik loop wel.
Goed.
Dank u wel.
Graag gedaan.
Iemanjá, de godin van de zee, vult elke dag onze netten met vis.
Neem onze offergaven aan.
- Heb je Isabella gezien ? - Niet sinds gisteravond.
- Is er iets ? - Serafina, waar is Isabella ?
Ga weg !
Wacht 's even.
Jij bent de zoon van 'n visser. Je moet Iemanjá een offergave brengen.
Ze geeft jou altijd de beste vis. Vooruit.
Loop maar naar de hel, Iemanjá !
- Goedemorgen. - Goedemorgen, Miss Oliveira.
- Zal ik een taxi voor u regelen ? - Daar kan ik niet tegen.
- Dank u. - Dat snap ik.
Het spijt me, hij is de manager niet meer.
Hebt u iemand nodig in de keuken ?
- Als bordenwasser ? - Nee, ik ben chef-kok.
Maar natuurlijk. En ik ben Jeanne Moreau.
Ik maak geweldige kabeljauwballen.
Ik sta bekend om mijn met kokosnoot overgoten kreeft met passievrucht.
Kun je vis met friet bakken ?
Vis met friet. Dat is ons populairste gerecht. Op donderdagavond.
Ja, dat kan ik wel. Lekker in een gekruid beslag...
We zitten vol.
- Of een simpel beslag. - We zitten echt vol.
HULP GEVRAAGD
Verdorie !
Monsieur Laroche ?
- Ik ben Isabella Oliveira. - En ?
Ik was de chef-kok in Yemanja, in Bahia. Weet u nog ?
O, Brazilië. Dat weet ik nog wel.
- Maar ik ben bang dat u... - U gaf uw kaart.
U zei dat ik misschien les kon geven.
Er kan echt geen nieuwe docent bij.
De kruidige soep met schelpdiertjes.
Schaaldiertjes in een overheerlijke geurige bouillon,
met vurige Spaanse pepers.
Passioneel. Goddelijk eten.
Maar het is te laat. Het semester is al begonnen.
Volgend jaar misschien.
Hyperventilatie. De soufflé is gevallen... alweer !
Het is les voor het public général. Het duurt twee weken.
Dat ziet u vast niet zitten. Ofwel ?
Wat is er gebeurd ? Waar is de vis ?
Je mag Iemanjá niet vervloeken.
Goedemorgen. Ik ben Isabella Oliveira, de nieuwe docente.
Ik kom uit een streek die Bahia heet, in het noordoosten van Brazilië.
Wij koken heel anders.
U krijgt geen recepten van mij.
Ik laat u zien wat mij inspireert, in de hoop dat u daardoor uw eigen inspiratie vindt.
Als je goed wilt koken, moet je al je gevoel en ervaring
in de scheppingsdaad stoppen.
Laten we met mijn passie beginnen.
Spaanse pepers.
Ze komen uit de beide Amerika's en waren al lang voor Columbus bekend.
Houd ze in uw hand. Let op de kleuren.
Ruik eraan.
Wat ruikt u ? Kunt u beschrijven wat u voelt ?
U bijvoorbeeld ?
Ik ruik...
... een wandeling bij maanlicht op een strand in Acapulco.
Sinds wanneer ben jij dichter ?
Wat wil je dat ik zeg ? Dat het als een groente ruikt ?
Mijn lievelingspeper: Malagueta.
Hij is klein, maar vergis u niet. Hij is het heetst van allemaal.
Maar ik hou vooral van zijn geur.
Zijn aroma.
En een smaak die je nooit meer vergeet.
Als u met Spaanse pepers bezig bent, bedek uw vingers dan met olie.
Dan verbrandt uw huid niet.
De zachte smaak zit aan de buitenkant.
De ribbetjes en de zaadjes branden.
Daar komt het vuur vandaan.
Het spijt me.
Het komt wel in orde. Echt.
We sluiten het programma af met de populaire schrijfster Claudia Hunter.
Haar nieuwe boek, "Vrouwen die houden van de man die ze haten", is net uit.
Vrouwen die op een slechte man verliefd zijn. Ben jij er zo een ?
Hou je van iemand die maar wat met je speelt ?
Ben je verslaafd aan een knappe, charmante zelfbewuste ijdeltuit,
die geweldig is in bed, maar je verstopt in een kleine donkere keuken ?
Hou je kop.
Ga toch naar huis ! In godsnaam.
We hebben geen vis, geen klanten en geen kok. Pak maar wat er nog in de keuken ligt.
Dank u, Mr. Toninho.
Toe, joh. Doe toch niet zo.
Ave Maria ! Kijk dat schilderij 's.
AI onze vissen. Daar zijn ze.
- Je bent dronken. - Maar daar heb je ze.
Toninho, de vissers zijn heel boos. Het is een teken.
Je moet je excuses aan Iemanjá aanbieden.
Ze neemt terug wat ze geeft. Straks ben je 't restaurant nog kwijt.
Dat heeft ze mij niet gegeven. Dat heb ik helemaal met mijn eigen handen gemaakt.
Dit en Isabella vormen mijn leven. Dat neemt niemand me af.
Toninho, waarom heb je dat toch in godsnaam gedaan ?
Als een man echt van zijn vrouw houdt, zorgt hij dat ze hem nooit betrapt.
- Dat is onbeschoft. - En niet erg slim.
Jullie zijn mijn vrienden. Waarom deprimeren jullie me nog meer ?
Ik mis haar garnalen met kokosnoot zo.
En haar heerlijke punhetinhas.
Iemanjá, breng haar terug.
Geef me 'n teken, een telefoonnummer. Doe wat, anders...
WANNEER KOM JE NOU EENS HIERHEEN ?
Hier tekenen.
VERBETERINGSGESTICHT
- Izzy ! - Monica !
- Eindelijk vrij. - Ik heb je gemist.
Estée Lauder zij dank, eindelijk vrij.
- Ze was niet eens knap. - Weetje dat zeker ?
Grapje. Schat, 't is een man. Die zijn niet zoals wij.
Trouw, romantisch, selectief.
Het zijn beesten op het Discovery Channel. Neuken, neuken !
- Dat is walgelijk. - Dat weet ik.
Waarom zat je in de gevangenis ?
Heeft Nikos dat niet gezegd ?
Ken je Dominic nog ? Die wilde een echte vrouw die hem een gezin kon geven.
Ik gaf hem een slaapmiddel en heb die hond helemaal beschilderd.
Zijn lichaam was mijn doek, au Dominic.
Prachtig. In Bahia had je een medaille gekregen.
Dat die lul een aanklacht tegen me heeft ingediend !
Ik heb je zo gemist.
- Je hebt mijn hart gebroken toen je wegging. - En ik dan ?
Het is mijn schuld niet. Jij bent m'n beste vriendin.
De achterlijke tweeling. Een klein kotsend meisje en een jongetje in een jurk.
Maar papa moest naar huis en dus tot ziens, Bahia.
De diva moest het allemaal in haar eentje leren doen.
Ik ben nooit alleen geweest.
Eerst was ik kind bij mijn ouders, en daarna echtgenote bij Toninho.
Maar nu ga je leren alleen te zijn, wijfie.
Ik voel me zo alleen. Ik kan niet eens koken zonder aan Toninho te denken.
Gisteren rook ik aan een malagueta. Ik sneed bijna mijn vinger eraf.
Als je zoveel van hem houdt, vergeef hem dan en ga terug.
Om in een keuken opgesloten te worden, terwijl hij met alle vrouwen flirt ? Nee !
Wat ik voel voor Toninho is geen liefde. Het is een vloek.
Als ik 'n nieuw leven wil, moet ik hem uit mijn hoofd zetten.
Uit mijn huid, uit mezelf.
Goed, meen je dat van die vloek ?
Ja.
Hij achtervolgt me.
Dan kunnen we maar één ding doen.
Isabella, waar bleef je toch ?
- Hallo. - Ik kan je helpen maar ik waarschuw je,
er is geen weg terug.
Iemanjá neemt je liefde naar de bodem van de zee en je zult nooit meer van hem houden.
- Kun je dat aan ? - Kun je dat aan ?
Ja.
Goed, luister.
Pak vier vette duivelskrabbetjes,
het hart van een artisjok,
twee rijpe vrouwelijke mango's, 12 middernachtsregendruppels...
De veer van een zwarte haan.
De ogen van twee gekookte meervallen.
En strooi dan de as van zijn verbrande foto erover.
Ik doe het wel.
Wat dacht je hiervan ? "Waar hou ik van ?" Elke dag halen we 'n paar gasten binnen
en dan moet 'n panel raden of ze homo of hetero zijn.
- Daar zou ik niet naar kijken. - Ik ook niet.
Verdomme, Cliff. Zoek gewoon een show om half acht die tegen "Xena" op kan.
- Het lukt me wel. Ik heb nog een dag nodig. - Dat is je geraden.
Dank je.
Wat heb ik een hekel aan mijn leven.
- Dank je. - Ja, hoor.
Goedemorgen.
Dank u wel.
CULINAIR INSTITUUT VAN SAN FRANCISCO
Goedemorgen. Ik ben Isabella Oliveira. Welkom bij mijn les.
Ik zie een hoop nieuwe gezichten vandaag.
O, Heer ! Ben je gek of zo ?
Kun je me hierheen brengen ?
O, Christus.
- Er staat geen adres op, man. - Dat weet ik. Is dat een probleem ?
Plet de knoflook in de kom met een vleugje zout. Bepaal de hoeveelheid op je gevoel.
Na een poosje ontwikkelen je vingers 'n gevoel voor precies de juiste hoeveelheid.
Je moet bij meer deuren aanbellen dan het Avonmeisje als je haar zo wilt vinden.
Bak de paprika's, uien, tomaten en Spaanse pepers in dendê-olie.
Dan gooien we de bouillon erbij.
Als het begint te koken, doe je de garnalen erbij.
Ze zijn klaar als ze roze worden en beginnen te krullen.
Is dat niet prachtig ?
Ten slotte leg je alles in een mooie kom,
en strooi je er een beetje koriander over.
- Dank je. - Graag gedaan.
Voilà ! Muqueca de camarão.
En onthoud het laatste en belangrijkste ingrediënt:
eet het met iemand van wie je houdt.
Daardoor wordt het gerecht altijd lekkerder.
Dat is het. Bedankt.
- Te heet ? - Nee.
Nee...
Ik ben er gewoon niet aan gewend.
Kan ik even met je praten ?
Als u elke Monica Jones uit het boek hebt gebeld, dan heeft ze vast 'n geheim nummer.
Maar ze is nogal uniek. Een meter 80, vlechten, gave benen en ze is 'n man.
Dat is niet uniek in San Francisco.
Twee uur geleden dacht ik aan koken als folie eraf en de magnetron in.
Dat heb ik nog nooit meegemaakt. De hele kamer was betoverd doorjou.
- Waar heb je dat geleerd ? - Ik kookte in het restaurant van mijn man.
- Is dat te zwaar ? - Nee hoor, helemaal niet.
Maar nu ben ik bij hem weg.
Je man ?
Geweldig ! Ik bedoel, waarom ?
Hij verstikte me.
Hoe dan ? Dat kan bij jou toch niet ?
Jij bent als de lucht, de wind, als een vis.
Nee, geen vi...
- Kom, ik wil je m'n plan vertellen. - Dat kan ik niet.
- Jawel. - Nee, echt niet.
Kom maar. Dat gaat prima.
Alles in orde.
- Ik heb last van bewegingsziekte. - Als ik gespannen word, krijg ik de hik.
Wacht even.
Alex, het is me gelukt.
Ik heb een plan. We komen eraan. Je vindt het vast geweldig.
Wat denk je ervan ? Een kookshow.
Net als de les. Je recepten, je stijl. Alles precies zoals je het wilt.
Wat voor gevoel krijg je daarvan ?
- Een kookshow om half acht ? - Uw vrouw. Ze heeft 't reisbureau aan de lijn.
- Waarom niet ? Iedereen maakt z'n eten klaar. - Nee, iedereen is dan aan het eten.
- Niemand wil naar een kookshow kijken. - Alex, wacht gewoon even.
Alex, dit is Chef-Kok Isabella Oliveira.
Isabella, dit is onze studiomanager, Alex.
Hallo.
Hoi.
Een TV-show !
Heilige Maria en haar zus !
- En wie hoest daar ? - Mijn regisseur.
Cliff Lloyd, Monica.
Hoi.
Wat woon je hier leuk. Het is ontzettend artistiek.
Knap hoe je daar 'n belediging van weet te maken.
Pardon.
- Ik maak hem nerveus. - Nee, helemaal niet.
Hoe gaat de show eruitzien ?
Precies zoals Isabella het wil.
Wat lief.
Weet je zeker dat ie regisseur is ?
Pardon.
- Waarom moet alles zo licht zijn ? - Het is TV.
Dat weet ik.
Maar hoe ziet het eruit als we dat uitzetten ? En die twee ook ?
Dat weet ik niet. Probeer het maar.
Ik vind het mooi.
Dat was het. Kijk vooral naar ons nieuwe live-programma, Passioneel eten.
Dat komt nu.
- Afgelopen. - Bedankt, jongens. Goed gedaan.
- Laten we gaan eten. - Ik moet onder de zonnebank. Ik ben al laat.
- Ik zei dat 't voorbij was. - Wat ?
- Het is voorbij, ik wil je niet meer. - Dat geloof ik niet.
- Je bent knettergek. - Helemaal niet. Ik ben schrijfster.
- Ze ziet er fantastisch uit. - Vooruit, doorgaan.
Iemanjá, ik maak vanavond je lievelingsgerecht.
Laat me niet in de steek.
Ik moet echt mijn haar los laten hangen.
Goed ! Vijf,
vier, drie...
Goedenavond. Ik ben Isabella Oliveira in Passioneel eten.
Hier leert u hoe u van simpele ingrediënten sensuele heerlijke gerechten maakt,
die 't bloed doen koken en 't hart bevredigen.
- De camera houdt van haar. - Het is een wonder.
Ik wil mijn assistente Monica even voorstellen.
- Hoi ! - Wat is dat ?
Ik heb geen...
Speel "Cinzas", de hartenbreker.
Dat gebeurt nou altijd.
Zo moet ie. Niet ophouden. Het is goed voor uw armen.
Kokosmelk is het belangrijkste ingrediënt in Bahia.
Het is al het zweet waard om de melk los te krijgen.
Gooi er een beetje heet water over...
... en wring.
Wringen.
Nu zetten we het vuur laag om alle smaken en geuren van de zee erin te brengen.
Laten sudderen, en begin de tomaten in vieren te snijden.
Zorg dat uw tomaten vol en vlezig zijn.
- Een natuurtalent. - Ze moeten stevig zijn. Rijp, maarstevig.
Laat het stokbrood in de kokosmelk weken.
Breek de korst zodat de melk naar binnen kan.
- Een whisky, graag. - Komt eraan.
Hé, man.
- Bewerk het met uw vingers tot... - Isabella !
- Mijn vrouw ! - Opzij.
- Dat is mijn vrouw ! - Bewerk je haar met je vingers ?
Laten bakken tot er een gouden korst op komt.
Het smaakt nog beter als u het eet met iemand van wie u houdt.
En klaar.
Dames en heren, ik wil een toost uitbrengen.
Aan alle medewerkers, voor een ongelooflijk succesvolle eerste uitzending.
En natuurlijk, ons geschenk van Brazilië,
de buitengewone Isabella !
- Applaus ! Bravo. - Ja, ja.
Jij zult mijn leven veranderen.
Hé, taxi ! Stoppen.
Hoe kan ze aan de hele wereld laten zien hoe ze haar kokosnoten wringt ?
Is je vriendin stripteasedanseres ? De mijne ook, het went wel.
Daar is ze ! Stop !
- Isabella ! - O, mijn God.
- Toninho ! - Iemanjá zij geprezen.
Ik moet met je praten, alleen.
Ik ben hier, hoor Izzy.
- Wat is er met je gezicht ? - Wat daarmee is ?
- Ik was je eer aan het verdedigen ! - Die hoeft niet verdedigd te worden.
O, nee ? Ik reis half de wereld af om de Isabella te zoeken waar ik van hou.
En ik zie je op TV, en je ziet er zo...
Je ziet er...
Je ziet er prachtig uit.
Zoals toen ik je leerde kennen en mijn vrouw van je maakte.
Je huid smaakte naar zout en je haar rook naar kaneel.
Toen je me kuste, brandden je lippen van de Spaanse peper.
Mijn hoofd tolde ervan.
Nu ben je hier. Kom mee naar waar je thuishoort.
Ik hoor thuis waar ik kies. En ik kies ervoor hier te zijn.
Kies je er ook voor om je zo aan te kleden ? Dat hoort niet in jouw situatie.
- Wat is dat dan wel ? - Je bent getrouwd met mij.
Grappig. Zo gedraag jij je niet.
Ik heb drie jaar op mijn rug gelegen voor jou.
En je laat me nooit eens rijden.
Ik ben niet iets wat je als een pop overal mee heen kunt brengen.
Prima, nu kun je overal heen waar je wilt.
Isabella, ik zweer op het graf van mijn moeder dat ik alleen van jou hou.
Je moeder leeft nog.
Daar gaat het niet om. Je kunt me niet verlaten.
Je bent mijn vrouw.
Vaarwel, Toninho.
Op het graf van je moeder ?
Kindje toch.
Man, dit wordt niet zo makkelijk.
GESLOTEN TOT NADERE KENNISGEVING
Isabella ? Ben je er ?
Madame Oliveira ! Alberto.
- Kent u me nog ? - Natuurlijk. Iedereen heeft het over uw show.
Wat een eer dat u in mijn restaurant bent.
- Maar niet in uw keuken. - Pardon ?
Jeanne Moreau.
- Jeanne Moreau ? - U komt er nog wel op.
Zeker, madame.
- Wat was dat allemaal ? - Niets.
- Ik ben gemeen. - Jij gemeen ?
Dat kan ik me niet voorstellen.
Dank u.
Je hoeft geen bloemen voor me te kopen. Het is geen afspraakje.
- Ofwel ? - Dacht je dat het een zakendiner was ?
Ja.
O. Nou, nee.
Nee ?
Het spijt me.
Ik heb me enorm vermaakt en je bent heel aardig, maar ik ben er nog niet klaar voor.
Misschien wel, op een dag ?
Ja.
Met zoveel boter kom je nog om.
Met zoveel vrouw kom je nog om.
Bak de bananenschijven snel, voeg bruine suiker toe en laat het smelten.
Dan een beetje kruidnagel en lekker veel kaneel.
Dan een scheutje cachaça, waardoor de saus karamel wordt.
En onthoud dat u met uw ogen en neus moet koken.
- Wie is dat, en wat doen die gitaristen daar ? - Dan leert u op uw gevoel te vertrouwen.
- Ophouden ! - Nee ! Nee. Doorgaan.
Ik heb een aspirientje nodig.
- Hé, het is die vent. - O, mijn God.
- Hebben ze dit gerepeteerd ? - Nee, wacht !
- Wil je dat hij doorzingt ? - Blijf er maar bij in de buurt.
- Prima. - Laat het doorgaan.
Nu leggen we de bananen op een schaal.
Zet de pan weer op het vuur...
... en voeg een beetje water bij de glazuurlaag.
Het is een kruidig geurig gerecht dat u zeker heerlijk zult vinden.
Dank u.
Wacht maar even.
- Afgelopen. - Ben jij gek geworden ?
Natuurlijk ! Je ontloopt me en doet alsof je me niet ziet.
Je laat het me niet goedmaken. Ik ben je man. Betekent dat niets ?
- Dat is haar man. - Wat een stuk.
Pak hem vast. Vooruit, weg.
Pak hem. Wegwezen, jij.
Ga maar zitten.
Je kan iemand niet oppakken omdat ie met z'n vrouw praat.
Sinds wanneer is zingen een misdaad ?
Die vent moet erbij. Lees maar.
"De sensuele gerechten van Isabella borrelen op het ritme van hun gitaren."
- Ik zie het al voor me. - "Een festijn voor 't gehemelte en meisjes."
- Goed, hè ? - "Gedurfder dan Julia Child,
- mannelijker dan Ed McMahon" ? - Dat geldt voor Monica.
- Dus ? - Ik wil Toninho en de troubadours terug.
- Isabella haat hem ! - Denk je dat ?
Dat weet ik. Dat heeft ze gezegd.
- Geloof je dat ? - Ja.
Cliff, ik ben niet blind. Jij valt op haar. Prima.
Maar we doen 'n kookshow en Toninho is het ingrediënt dat ontbreekt.
AI wil Isabella 't niet, voor de kijkcijfers is 't goed.
Luister Alex, dat doet Isabella nooit.
Daarom ben jij regisseur.
Nee ! Ik doe het niet. Het is te veel.
De kijkers zijn gek op hem. Wat moet ik doen ?
Geef hem dan zijn eigen show. Maar niet met mij.
Ik wil het niet, jij ook niet en Monica ook niet.
Maar jullie twee samen... op het scherm bedoel ik,
Laten vonken vliegen, en de kijkers vinden dat prachtig.
De kijkcijfers gaan zo snel omhoog...
Het komt erop neer dat als Toninho niet in de show komt,
Alex met de show ophoudt, of jou laat vervangen.
Weet je,
misschien heb je wel gelijk.
- We kijken wel wat er gebeurt. - Ik wist dat je 't zou begrijpen.
Dank je. Geweldig.
Ik wil wel 's zien wat je volgende stap is.
Hé Tito Puente, wegwezen. Godzijdank.
Ik ben Cliff Lloyd. Kom mee naar de studio.
Ze bieden je 'n plaats aan bij de show van Isabella.
- Ik wist wel dat ze me zou roepen. - Nee, zij niet. De studiomanager.
Hij wil je. Zij niet.
Vriend, je moet nog een hoop over vrouwen leren.
Monica, wat moet ik nou met die Toninho ?
O, mijn God. Het spijt me.
Heb je nooit 'n meisje in haar volmaakte onvolmaakte glorie gezien ?
- Nee, nee... Ik bedoel, jawel. - Goed, halt.
Je hebt het zwaar te pakken voor Isabella.
Ik geloof het wel. Wat ziet ze toch in hem ?
Behalve dat hij een stuk is, charmant is en prachtig zingt...
Nee schat, dat is maar een grapje.
Dit gaat me niets aan, waardoor 't veel interessanter wordt,
maar wil je iets bereiken bij haar, dan moet je iets over Braziliaanse vrouwen leren.
Zoals ?
Laat je horloge 's zien.
Bedankt.
TAG Heuer.
Wat doe je nou ?
Als je Isabella wilt leren kennen, moet je Brazilië leren kennen.
- Dat horloge kost 1000 dollar ! - Brazilië is niet zomaar 'n land.
Het is een sensatie. Het is een sfeer die je niet kan omschrijven.
Je kan het niet definiëren, alleen voelen. Probeer het maar.
Het begint in het zuiden, in Porto Alegre.
En dan klimt het omhoog naar Recife.
Het zijn de drums van candomblé, de samba van carnaval,
de tamtams van de Yoruba.
Je voelt het in je voetzolen, naar je knieën, naar je...
Helemaal tot aan je hart.
Vergeet dat horloge maar, goed ?
Je hebt de maan, het getij, de sterren.
Isabella is Brazilië, en Brazilië... is Isabella.
Als je haar wilt, moet je niets proberen, plannen of voorbereiden.
Je moet het voelen.
Voelen.
Meloenen zijn net vriendjes. Zal ik zeggen waarom ?
Om één goede te vinden, moet je er 100 uitproberen.
Maar waarom zou je er meer proberen dan nodig is ?
Hallo, ik ben Isabella Oliveira. Welkom bij deze speciale aflevering van Passioneel eten.
Vandaag maken we een symfonie van vruchten van over heel de wereld.
- We zijn zo terug. - Stop. Goed zo, Isabella. Twee minuten.
- Hoe doet ze dat ? - Probeer het niet te begrijpen. Voel het.
Ik ben zo blij om je te zien. Je straalt.
Dank je.
We moeten iets bespreken.
- Wat doe je ? - Ik kan er niets aan doen.
- Ruik alsjeblieft niet aan mijn haar. - Geef me een kus.
- Nee. - Eentje maar.
Weet je,
ik vind dat we moeten scheiden.
- Wat ? - Scheiden.
Dat is dus de volgende stap.
- Wat is daar aan de hand ? - Dat weet ik niet. Nog vijf seconden.
- Vijf seconden. - Drie, twee...
- Hier volgt een tip voor de meloenen. - Waarom zingt hij niet ?
- Niet vragen. Voelen ! - Ik laat je nooit van me scheiden.
- Je bent mijn vrouw en ik hou van je. - Stop.
Weghalen !
Haal weg. Breng een ander programma, een of andere reclame. Weghalen.
- O, mijn God. - Haal het van het scherm af.
- Idioot ! - Wat ?
- Kom hier ! - O, man !
Stomme heethoofd !
Weet je wat je gedaan hebt ? We zitten in een live-uitzending.
Dan weet iedereen hoeveel ik van haar hou,
hielenlikkende televisieslaaf.
Pak aan.
Stoute meid. Ik herken je nauwelijks.
Ik zelf ook niet.
Nee, je bent niet ontslagen. Nog niet.
We komen op het nieuws. "Echte romantiek op de nieuwe kookshow."
Tot later.
Wat doe ik fout ? Hou ik te veel van haar ?
Waarom haal je de suiker dan bij je buurvrouw ?
Dat begrijp je niet. Jij bent geen man.
Toninho... dat is vast het aardigste wat je ooit tegen me gezegd hebt.
Ik vind 't niet te geloven dat ze me zo erg straft om één domme fout.
Eén domme fout ? Je hebt haar vanaf het begin verstikt, weggestopt in dat restaurant.
- Ze was de kokkin. - De kokkin.
Goed. Heer, help ons.
We beginnen bij het begin.
- Waarom probeer je geen vriend te zijn ? - Een vriend ?
Ik kijk altijd naar Oprah. Vriendschap is de basis van een relatie.
Wij hadden geen relatie. We waren verliefd.
Zoals Romeo en Julia ?
Of Tristan en Isolde ?
Sonny en Cher.
- Die gingen allemaal dood, behalve Cher. - Dood, maar verliefd.
Toninho, jij bent een macho en een romantische, primitieve heteroseksueel.
We leven niet meer in de 20e eeuw, hoor ! Stap het heden in.
Neem Cliff. Hij stelt zich als vriend op en daar geeft ze gehoor aan.
- Cliff ? - Ja.
Wat zou ze daar nou ooit aan vinden ?
Och, behalve dat hij lief, modern en gevoelig is...
Van staal ! Het is maar een grapje.
Wat doe jij hier ?
Ik wou je komen helpen op de markt. Zoals vroeger, weetje nog ?
- Mag ik ? - Nee, dank je.
Misschien kan ik de boodschappen doen. Dan hoef jij niet zo vroeg op te staan.
Toninho, waarom doe je dit ?
- Ik wil vrienden met je zijn. - Vrienden ?
Ja.
Als ik een probleem heb met een vriendje, kan ik jou dan om raad komen vragen ?
- Heb je een vriendje ? - Nog niet.
Zou je van iemand anders kunnen houden ?
Nee ! Iedereen is voor één iemand anders in de wieg gelegd.
Toen ik je leerde kennen, wist ik dat jij het was. Dat wist jij ook.
Als we het opgeven, krijg je dat nooit meer.
Wie heeft het opgegeven, jij of ik ?
Ik heb het niet opgegeven. Ik heb een fout gemaakt en ik heb er spijt van.
Geef me toch nog een kans.
Zonder jou kan ik niet leven.
Ik doe alles wat je wilt.
Toninho, maak het nou niet moeilijker.
We kunnen vrienden zijn.
Maar ik hou gewoon niet meer van je.
Het spijt me.
Luister, je moet terugkomen.
Er is nog steeds geen vis in de zee, en de vissers zijn wanhopig.
- Zo raak je het restaurant kwijt. - Zonder Isabella kan ik niet naar huis.
Geef iedereen hun ontslaguitkering.
Verder weet ik het niet.
PASSIONEEL ETEN, LIVE ! DOORDEWEEKS OM HALF ACHT
Je bent een ster aan het worden, Isabella.
Word je daar niet gelukkig van ?
Och, jawel.
Ik heb alles geprobeerd om Toninho uit de show te halen.
Dat geeft niet.
Het maakt niet meer uit.
En onthoud het laatste en belangrijkste ingrediënt:
eet het met iemand van wie je houdt.
Bedankt.
- Wat is er met jou ? - Ik weet het niet.
Alles gaat geweldig, maar ik heb het gevoel dat de wind dwars door me heen blaast.
O kindje, je voelt je eenzaam.
Schat, je moet snel weer verliefd worden.
- Daar ben ik niet in de stemming voor. - Natuurlijk niet, je bent 't verleerd.
Je moet er wat voor doen. Als je niet eet, krijg je ook geen honger.
Hou je pepers vast.
Moet je horen. De omroep heeft net gebeld.
Morgen komen er een paar directeuren langs.
Misschien komt de show over het hele land.
Over het hele land !
Over het hele land.
Het hele land.
Hé, wat is er ?
Ben je niet blij ? Hier droomden we van.
Ik ben wel blij. Ik ben gewoon moe.
Wil je met me uit vanavond ?
Ja, natuurlijk. Leuk.
- Dan kunnen we een paar ideeën uitwerken. - Niet voor werk, voor de lol.
Kan het gewoon voor de lol zijn ?
Lol ?
Dat kan ik wel.
Wow ! Je ziet er prachtig uit.
Ga zitten.
Hoi, met Isabella. Laat na de piep een boodschap achter. Bedankt.
Isabella, ben je er ?
- Isabella, ik weet dat je wilt dat ik wegga... - Zal ik dat afzetten ?
... en daar heb ik je alle reden toe gegeven.
Maar wat je ook doet, ik zal altijd van je houden.
Dit is voor jou.
Wacht.
Ik wil weer verliefd worden.
- Isabella, wacht even. - Wat ?
Ik zou niets liever willen.
- Heb ik iets fout gedaan ? - Nee, nee. Ik...
Ik denk dat jij nog steeds verliefd op hem bent.
- Dat is niet zo. - Isabella, ik val echt op je.
Maar volgens mij heb je tijd nodig om uit te zoeken wat je wilt.
Ik wacht wel.
Dag.
Wat een kleurloze boel. Maak die bronskleur eens wat donkerder.
O Isabella, schat. Ik wil over 15 minuten 'n grote glimlach zoals Julia Roberts.
Veel lichter, goed ? Zet het wat hoger.
Cliff ?
Ik weet niet of ik die jurk wel leuk vind.
Wat zeg je nou ? Je ziet er betoverend uit.
Het is maar voor één show. De directeuren wilden dat je er minder etnisch uitzag.
Etnisch ?
Cliff, Alex op lijn vier.
Luister, je ziet er prachtig uit.
Echt.
Ziezo. Goed.
Ik zie je morgen.
Iemanjá,
ik bied je deze parels aan,
zodat de vis naar Bahia terugkomt.
Maar wat Isabella betreft, bemoei je er niet mee.
Dat moet zij uitmaken, en ik.
Als menselijke liefde sterk genoeg is,
kan geen enkele god, zelfs jij niet, dat wegnemen.
Iemanjá zij geprezen.
TE KOOP
O, moeder !
Wie heeft jou zo bloot aangekleed ?
De bonzen. Staat het slecht ?
Kindje, niets staat jou slecht. Je bent prachtig.
Maar laat mijn klerenkast met rust.
- Waar is Toninho ? - Die is twee uur terug weggegaan. Fijn, hè ?
- Klaarstaan, iedereen. - Is hij weg ?
- Waarom ? - Dat weet ik niet.
- Misschien is hij terug naar het restaurant. - Dat is er niet meer.
Dat is hij kwijt. Geen vis, geen kok, geen Toninho, geen restaurant.
- Wat ? - Nog één minuut.
Wakker worden. We moeten aan het werk.
- Wat is dit ? - Tabasco.
Dat gebruik ik niet. Dit is Braziliaans. Mag ik mijn malaguetas ?
De omroep heeft gezegd dat de malaguetas te moeilijk te vinden zijn voor de kijkers.
- 30 seconden. - Maak je geen zorgen.
- En de belichting ? - De omroep wil het lichter.
Vijf, vier...
Hou op. Het gaat prima. Vooruit.
- Goedenavond. Ik ben Isabella... - Ze willen een close-up op Isabella.
- Haal die mariachi's uit beeld. - Die gek ook.
Dat is ze niet. Ze... hij is heel aardig.
Wat je maar wilt, maar niet op de show.
Vandaag gaan we een klassiek gerecht uit het noorden van Brazilië maken.
- Bobó de camarão. - Inzoomen. Blijf boven op haar zitten.
Niet loslaten. Hou het lekker licht.
Richt je op sexy. Dat eten kan ons niet zoveel schelen.
Goed. Geweldig.
Garneer 't met farofa en de gesneden avocado.
Geniet ervan met iemand van wie je houdt.
Goed werk. Haal haar maar.
- Dat was geweldig. - Je zult je prima bij onze familie vermaken.
- Vooruit. - We hebben grote plannen met je.
- Fantastisch. - Geweldig.
Hoe kun je hierin meegaan ?
Ze hebben een meer gestroomlijnde visie op de show,
het komt over het hele land en iedereen is opgewonden.
Visie ? Daar ging ik toch over ?
Natuurlijk, maar nu ligt het buiten ons bereik.
Ze zijn weg van je.
Zo erg dat ze alle aandacht van de show op jou willen richten.
Wat betekent dat ?
Ze zijn bang dat het Midwesten Monica niet aankan.
Het spijt me, Monica. Het zijn zakenlui. Travestie verkoopt daar niet.
Cliff, ik doe de show niet zonder Monica.
Maar je moet wel. Dit is je droom.
Het is mijn droom niet, maar de jouwe. Ik vind het 'n nachtmerrie.
Isabella, alsjeblieft. Je bent nu een ster.
Je bent van de wereld, je fans.
Daar beslis je niet meer over.
Weet je wat ?
Ik hou ermee op.
Die engerd is net zo erg als de rest.
Ik heb Cliff wel eens leuker gezien, maar hij deed het vast niet met opzet.
Die arme stakker is een beetje door de war.
Hé, Izzy.
Laten we ons thuis gaan bezatten.
Isabella !
Nee maar, moet je nou eens kijken. Kom hier.
Isabella !
Ik wil dat jij leidt als we dansen.
Ik wil dat jij de auto rijdt.
Ik wil je bovenop.
Ik wil je op geen enkele andere manier.
- O, hemel. - Hoor je me ?
Schiet op.
Jongens. Liefde tegen voodoo.
Waarom had je niet eerder zo kunnen zijn ?
Dat weet ik niet, maar nu ben ik wel zo.
Nu is het te laat.
Kus me, en zeg het me dan.
Dat ziet er slecht uit.
Isabella, wat is er met je gebeurd ?
Wat heb ik gedaan ?
Laten we gaan.
Kook je nu ?
Ik moet Iemanjá vragen om de betovering te verbreken.
Serafina zei dat dat niet kon. Het is onmogelijk.
Het moet werken. Ze zal het begrijpen en me mijn liefde teruggeven.
Wat is er met die stomme eieren aan de hand ?
Monica !
- Monica ! - Wat ?
Ik ben het kwijt !
Het is niet het mooiste wat ik ooit gezien heb, maar het smaakt vast...
Proef het.
- Ik kan niet meer koken. - Het gaat voor iedereen wel eens mis.
- Het geeft niet. - Het is helemaal mislukt.
Rustig aan. We vinden er wel wat op.
Met de soufflé als basis maken we er hiermee iets moois van. Daar merkt ze niets van.
Iemanjá, alsjeblieft...
... weiger mijn offergave niet.
Geef me mijn liefde terug.
Isabella.
Toninho.
- Hoe wist je dat ik hier was ? - Van Monica.
Ik kom afscheid nemen.
- Ik wou dat ik iets kon doen. - Dat kun je ook.
Waarom koken we niet iets voor ik ga, als herinnering aan vroeger ?
- Ik kan niet meer koken. - Ik ook niet.
Maar misschien lukt het ons samen.
Het werkt.
Het is zout ! Het smaakt naar zeewater.
- Toninho ? - Ja ?
- Ik hou van je. - O, ja ?
O, Isabella.
Hier eindigt het verhaal van Isabella en haar Toninho.
Ze leefden nog lang en gelukkig.
En wij ook.
Iemanjá zij geprezen.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Flume